How's Today?

วันนี้ (26/07/2008) ไปสอบวิทยุสมัครเล่นมา ตอนกลางคืนนอนไม่หลับ นอนห้าทุ่ม ตื่นมาตอนตีสองครึ่ง แล้วก็นอนไม่หลับแล้ว ตาสว่างถึงเช้าเลย หกโมงเช้าก็อาบน้ำๆ เวลาเกือบเจ็ดโมงก็ออกเดินทางไปสนามสอบที่ ม.รามคำแหง จากบ้านเราไปแป๊ปๆ วันเสาร์ แต่ ทำไมรถติดแถวรามคำแหงละเนี๊ย

โอ้วววมายก๊อดดดดด ทำไมรถเลี้ยวเข้า ม.รามคำแหงเยอะขนาดนี้ ซวววยยยยยแล้ว จะมีที่จอดมั๊ยเนี๊ย ครั้งก่อนๆที่เคยมา ไม่เห็นมีรถเข้าม.รามคำแหงสักเท่าไหร่เลย ปรากฏว่าวันนี้ตรงกับกิจกรรมพิเศษของม.รามคำแหงพอดี มีทำบุญตักบาตรพระสงฆ์พันรูป (ได้ยินมาว่าอย่างนั้น) เลยเนืองแน่นไปด้วยรถยนต์จำนวนมาก แต่เราฟลุกหาที่จอดได้ หนึ่งที่ ตรงข้างหลังตึกที่สอบพอดี เฮอออ โชคดี เหลือเวลาครึ่งชั่วโมง ไปกินข้าวก่อน ไม่ได้กินอาหารที่นี่นานมากกกกแล้ว

การอบรมก็เริ่มขึ้น ภาคเช้าไม่น่าเบื่อเท่าไหร่ ตอนบ่ายนี่ เริ่มง่วง เพราะพูดซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ คนสอบเยอะจัด เค้าเลยแบ่งเป็นสองห้องคนละตึก ตอนแรกก็สงสัยอยู่ว่าทำไมวิทยากรไม่ดูเลยนะ ว่าคนก่อนหน้าเค้าพูดอะไรบ้าง จะได้ไม่ต้องพูดซ้ำซ้อน ซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั้ง มาวิทยากรคนนึง เค้าก็พูดขึ้นมา ว่าถ้าบรรยายซ้ำก็ขออภัย เพราะว่ามีสองตึก ก็ให้มองในแง่ดีว่าฟังทบทวนไปก็แล้วกัน

เราก็คิด เออ มันก็จริงนะ ทำไมเราไม่มองในแง่ดี ว่าถือเป็นการทบทวนละ จะได้ไม่ต้องหงุดหงิดไป

คนสอบเยอะมากกกกกกก ส่วนใหญ่แก่ๆกันแล้ว ไม่เจอเด็กมาสอบสักเท่าไหร่ และเหมือนจะมาสอบด้วยภาระหน้าที่การงานกันส่วนใหญ่ ไม่ค่อยเห็นคนที่รู้สึกว่าชอบ เลยมาสอบโดยเฉพาะ แต่ก็คงมีแหละ เพียงแต่คนสอบพันกว่าคนเราอาจจะเห็นไม่ถ้วนเท่านั้นเอง

การสอบครั้งนี้ผ่านแน่ๆ แต่เราไม่ชอบใจสมาคมอยู่หลายอย่างตั้งแต่วันสมัครสอบละ เหมือนพยายามหาเงินเข้าสมาคม จะให้สมัครสมาชิกสมาคมเพิ่ม 200 แลัวคิดค่าหนังสือเพิ่มอีก 200 นู่นนี่อีก เหมือนทุกอย่างคิดเงิน ก็เลยรู้สึกไม่ชอบใจนัก ว่านี่มันเป็นการสอบเพื่อหาเงินเลยใช่มั๊ย แต่ก็มองในแง่ดีว่า เขาน่าจะเอาไปทำประโยชน์ให้กับสังคม มาวันนี้ หนังสืออบรมก็เพิ่งแจก ซึ่งมองว่า แจกตอนนี้ มันไม่ได้อะไรมาก คนก็อ่านแค่ก่อนเข้าสอบ แต่กับคนที่อยากเรียนรู้จริงๆ ต้องมารอหนังสือ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไม่ให้หนังสือตอนสมัครสอบเสร็จ (สงสัยพิมพ์ไม่ทัน หรือไม่ก็รอจำนวนที่แน่นอนก่อน ค่อยสั่งพิมพ์ทีเดียว)

พิธีกรวิทยากรบรรยายเหมือนจะดี พยายามเชิญชวนเต็มที่ว่าคิดถูกแล้วที่มาสมัคร มองในแง่หนึ่งก็ดี แต่ในอีกแง่หนึ่ง มันรู้สึกเหมือนมาสร้างความคาดหวัง และสร้างความรู้สึกว่าเข้ามาหาประโยชน์จากกิจการวิทยุสมัครเล่นมากเกินไป

การสอบไม่ขลังอย่างที่เราคิดสักเท่าไหร่ น่าเสียดายว่าอาจจะเน้นที่เพิ่มจำนวนคนเล่นจริงๆ แต่รู้สึกไม่ภาคภูมิใจในการสอบ ตอนนี้รู้สึกเหมือนสอบใบขับขี่ สอบยังไงก็ผ่าน. แต่มองในแง่หนึ่งว่าเราอาจจะเตรียมตัวไปดี ก็เลยทำได้ ในขณะที่คนอื่นๆ เขาต้องคิดแล้วคิดอีกกว่าจะทำข้อสอบได้แต่ละข้อ

เอาหน่า นี่มันคือก้าวแรกเท่านั้นเอง อย่าหัดแต่วิจารณ์

Posted by Scalopus+