เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา เพื่อนที่บริษัทได้ชวนผมไปร่วมกิจกรรม CSR ของบริษัทด้วยการไปสอนน้องๆที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง. เดิมที เมื่อสองปีสมัยที่ผมยังทำงานอยู่ที่บริษัท ผมได้ไปทาสีห้องเรียนที่โรงเรียนนี้ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่ได้แวะไปอีกเลยจนกระทั้งเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา
โรงเรียนนี้ อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯนัก อยู่เพียง ปทุมธานี ห้องเรียนขนาดสองห้องเรียน สองห้องกิจกรรม กับบริเวณลานกว้างด้านล่าง ถูกจัดเป็นที่สอนหนังสือของเด็กเกือบหนึ่งร้อยชีวิต จำนวนทั้งหมด 6 ชั้นเรียน คือ ป.1-6 ครูมีเพียงสองถึงสามคนเท่านั้น แล้วเค้าสอนกันอย่างไร เค้าก็เลยต้องสอนเด็กแต่ละชั้นเข้าด้วยกัน เช่น ป.1-3 เรียนด้วยกัน
ถึงแม้ว่าจะดูขัดสน แต่ผมมองว่ามันเป็นเรื่องที่น่าสนใจเรื่องหนึ่ง ในเรื่องของความเป็นพี่น้องเพราะถ้าหากสอนให้เด็กกลุ่มนี้ รู้จักตั้งใจเรียนกับรู้สึกถึงความเป็นพี่น้องได้ ก็จะทำให้การเรียนพัฒนาไปได้เร็ว วันนี้ผมไปสอนวิชาคอมพิวเตอร์เบื้องต้น เดิมเพื่อนที่บริษัทได้วางโปรแกรมจะสอนเกี่ยวกับการใช้ Keyboard Shortcuts แต่เด็กชั้นประถมตอนปลาย ป.4-6 เริ่มจะมีพัฒนาการเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ค่อนข้างดีแล้ว ผมเลยจัดแจงเปลี่ยนหลักสูตรใหม่ ไปเป็นสอนเกี่ยวกับเลขฐานสองแทน
มีเวลาเพียง 30 นาที แต่น้องก็เข้าใจในระดับเบื้องต้นได้ ซึ่งผมคิดว่า ถ้าเด็กกลุ่มนี้มีโอกาสมากกว่านี้อีกสักหน่อย คงไปได้ไกลมากๆ เด็กๆหลายๆคน จะมีลักษณะกล้าพูดกล้าแสดงออก กล้าสอน นับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่เนื่องจาก Outsource หลายวิชาให้คนนอกเข้ามาเติมเต็ม ดังนั้น สิ่งที่ขาดไปคือ
พวกเราไม่ใช่ครูมืออาชีพ พวกเราเหมาะกับการสอนกับเด็กโตแล้วมากกว่า ดังนั้น สิ่งที่ขาดสำหรับเด็กเล็กก็คือ บางครั้งจำเป็นต้องดุ หรือต้องให้เด็กรู้จักเคารพ มีสัมมาคารวะ คือรู้จักขอบคุณ รู้จักเข้าใจผู้อื่น แต่พวกเราได้ทำตัวสบายๆ ดังนั้น บางครั้ง เด็กก็จะไม่ค่อยเคารพหรือไม่ค่อยเกรงใจในการแสดงออกสักเท่าไหร่ แต่ถ้าถามภาพรวมแล้ว ก็ถือว่าดี ในระดับที่กำลังแรงของครูอาจารย์มีเพียงเท่านี้
สิ่งที่จำเป็นต้องพัฒนา อาจจะเป็นส่วนของครูด้วย ที่อาจจะต้องหัดเรียนรู้เทคโนโลยีบ้าง จะได้ให้เด็กสามารถศึกษาสื่อที่เรียนรู้ด้วยตนเองได้ จะได้ไม่แพ้เด็กโรงเรียนอื่นเขา
Wed, 31.12.2008 13:42
ขับรถจากแยกสามย่านเลี้ยวเข้าถ. พญาไทเลี้ยวซ้ายเข้าทางจุฬาซ.42 แล้วก้อเลี้ยวซ้ายซอยแรกอยู่ด้ านซ้ายมือค่ะ