Scalopus+

My sister fight go back from United Kingdom to Thailand had been canceled the second time because Thai PADs close the international airport -- Suvannapoom Airport. Hope that she can go back here before the wedding.

My legs blood points now seem like to be OK. hope them will not happen again. The blood results from lab are fine.

Posted by Scalopus+

วันศุกร์ เป็นวันที่เราไม่ต้องไปเฝ้าบูท ก็เลยชวนซวงมาเดินเล่น ซวงลาบ่ายพอดี ก็เลยได้ไปเดินเล่นที่งานจุฬาวิชาการด้วยกัน ไปที่วิศวะ แล้วก็ไปอักษร พลาดการแสดงที่มีของวันพฤหัส แล้วก็ไปถาปัด ต่อด้วยครุ มาหยุดตรงนี้พักใหญ่ๆ เพราะว่าชวนเล่นโครงการหมอภาษา หมดเวลาไปกับมันชั่วโมงครึ่ง เลยสิ้นสุดแล้วไม่ต้องทำอะไรพอดี ห้าโมงแล้ว --' ไปถึงนิเทศ โทรหาน้องนัจปรากฏว่าของนิเทศนี่เก็บกันหมดเรียบร้อยแล้ว ก็เลยไม่ได้เล่นอะไรเลย

เราเดินกลับมาที่วิศวะต่อ ไอ้เมย์ก็เสร็จจากคุมแล๊ปพอดี ชวนกันไปลานเบียร์ แล้วก็เดินไปที่สยาม (จอดรถไว้ที่นั่น) สุดท้าย วันนี้หมดไปที่ลานเบียร์อยู่ 4xxTHB T_T กลับบ้านมาหูตึงไปชั่วขณะ นอน เหนื่อยมัก

Posted by Scalopus+

ไม่ได้เขียนไดอาร์รี่มาหลายวัน มีเรื่องราวอัพเดทในหลายๆเรื่อง เริ่มต้นตั้งแต่ ปัญหา SWR พุ่งไปที่ 2.5 คราวก่อน ตอนนี้ลงมาเหลือเข็มแทบจะไม่กระดิกแล้ว. ผื่นขึ้น. เที่ยวงานจุฬาวิชาการ.

SWR Back

พอพบว่าค่า SWR พุ่งขึ้นไปสูงถึง 2.5 วันต่อมา หลังจากกลับมาจากงานเฝ้าบูทที่จุฬาเสร็จ ก็จัดแจงเตรียมอุปกรณ์ในคืนนั้นเลย ตั้งแต่ ประแจไข หัวแร้ง ปืนยิงกาว กาวแท่ง ไขควง ตะกั่วบัดกรี ได้โอกาสรื้อพวกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เก่าๆที่เคยทำเล่นๆอยู่หลายอันด้วย แล้วก็มี วิทยุทำเล่น 4 เครื่อง เป็นซื้อมา 2 เครื่อง และก็เป็นวงจรชุด Kits 2 เครื่อง ที่ตอนเด็กๆมานั่งทำแล้วก็เอาใส่กล่องเอง จะว่าไป เราก็สนใจจะทำพวกวงจรพวกนี้ตั้งแต่เด็กเหมือนกันนะ หัวแร้งที่อยู่ในถังที่ไม่ได้เปิดมาเป็นระยะเวลาหลายปีแล้ว ยังใช้งานได้ดี

ตัวหัวใต้เม้าท์ มันหุ้มไว้ด้วยยางสีดำมิดชิด ต้องเอาไขควงค่อยๆแซะออกมา กว่าจะแซะเสร็จก็กินระยะเวลานานเหมือนกัน เราเอาพัดลมไปเปิดตรงรถยนต์เลย เพราะว่ามันถอดออกมาไม่ได้ ต้องไปนั่งทำตรงนั้น หลังจากนั้นก็เอาหัวแร้งมาเอาตะกั่วเน่าๆในหัวข้อต่อของเม้าท์กับสายอากาศออก หลังจากเอาออกเสร็จ เพิ่งสังเกตเห็นอย่างนึงก็คือ เราทำกันตรงฝาถังน้ำมันของรถพอดี :S

ตอนนั้นนี่ภาพรถระเบิดเราร่างเละกระจุยนี่ผุดขึ้นมาทันที แอบกลัวขึ้นมาตะหงิดๆ เลยพยายามหาทางเลี่ยง แต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ เรพาะว่ามันย้ายตัวหัวข้อต่อที่จะทำออกมาจากรถไม่ได้ ก็ต้องฝืนใจทำตรงนั้นต่อไป ก็เลยใช้เปิดพัดลมแรงๆ หวังว่า ถ้ามันมีแก๊สอะไรระเหยออกมา มันจะได้ ระเหยไปไวไว ไม่เสี่ยงต่อการจุดติดระเบิดเวลาเอาหัวแร้งจิ้ม ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีประกายไฟก็เหอะ

หัวข้อต่อกับสาย มันห่างอยู่บ้างเหมือนกัน คือตรงปลายข้อต่อมันมาไม่ถึงสายที่ลากจากเม้าท์รถยนต์เข้าไปในรถ ก็เลยต้องงัดแงะอยู่พักใหญ่ๆ กว่าจะเรียบร้อย พอเราบัดกรีเสร็จเรียบร้อย ก็ลองไปวัด SWR ก่อน ปรากฏว่า SWR แทบจะไม่กระดิก ก็เลยถือว่าประสบความสำเร็จ หลังจากนั้นก็เอาปืนยิงกาวมีหยอดใส่ต่อไป ซึ่งเราก็กังวลอยู่เหมือนกัน ถ้าหากต้องมีแก้ไขครั้งต่อไปก็แก้ยากละ เพราะว่าหยอดกาวท่วมมิดชนิดเอาออกก็เอาออกยากอยู่ ประมาณว่า ถ้าครั้งหน้ายังเจ้งอยู่ นี่คงต้องเปลี่ยนใหม่แล้วสถานเดียว

Continue reading "SWR back to the normal"

Posted by Scalopus+

หนาวววววววววว ห้องแล๊ปนี่จะเปิดแอร์ให้ช้างแมมมอธขั้วโลกเย็นหรือไงเนี๊ย เปิดได้เย็นยังกับอยู่ขั้วโลกเหนือ. เมื่อวานลองส่งออกอากาศวิทยุทางเสารถยนต์เป็นครั้งแรก ไปไม่ดีเลย ส่งเข้า Repeater กรุงเทพฯ ไล่ส่งตั้งแต่แยกศรีอยุธยา จนกระทั้งถึงพระราม 9 จุดเดียวที่รับได้คือตอนลงจากถนนเลียบทางด่วนเข้าสู่ถนนพระราม 9 หลังจากนั้น ก็เลยไปทดสอบสัญญาณกับ HS1AM ที่ 144.800 ก็ส่งไปไม่ถึงเลย ทั้งๆที่สัญญาณส่งมาถึงที่เครื่องวิทยุ แล้วก็แวะไป Check Net กับ 144.850 ของชมรมวิทยุสมัครเล่นกรุงเทพฯด้วย ตอนเราอยู่บนสะพานเข้าสู่แยกรามคำแหง สัญญาณส่งไปไม่ถึงมีแต่เสียงซ่าไป เพื่อนนักวิทยุที่อยู่ทางพัฒนาการช่วย Report สัญญาณกลับไปแจ้งทางชมรมวิทยุสมัครเล่นทราบ

ช่วงตอนเข้าสู่ถนนรามคำแหง ก็เลยเริ่มเปลี่ยนช่องความถี่ 144.0125 ซึ่งแถวบ้านมีคนเล่น มาลองเรียกพี่ E27BRV ก็ยังรับไม่ได้ ขนาดอยู่หน้าบ้านพี่เค้าแถวหน้า Careful สัญญาณยังไป S-meter 2 เม็ด

กลับมาบ้านก็เลยเอา SWR Meter มาจิ้มดู ปรากฏ เห้ยยยยย SWR พุ่งไป 2.5 โอ้แม่เจ้า

Continue reading "SWR at 2.5"

Posted by Scalopus+

ในโลกของคณิตศาสตร์

X (a) Y (b) Z = ?

ถ้า X, Y, Z คือตัวแปร และ (a), (b) คือเครื่องหมายความสัมพันธ์

สมการจะแก้ตัวแปรได้ยังไง ถ้าหากเราไม่รู้ค่าเลย สักตัวแปรเดียว บนหลักของพื้นฐาน คำตอบไม่มีทางจะออกมาได้เลย และถึงแม้ว่า เราจะรู้เลขของตัวแปร แต่ถ้าเราไม่รู้ว่า ทั้งสามตัวแปร มีความสัมพันธ์กันอย่างไร ก็ไม่สามารถหาคำตอบออกมาได้อยู่ดี สิ่งที่สำคัญก็คือ จะทำอย่างไร ให้ตัวแปร มีค่าคงที่ และเครื่องหมายที่มีค่าที่แน่นอน ถ้ายังไงก็กำหนดค่าที่แน่นอนไม่ได้ ผลลัพธ์ก็จะได้ออกมาเป็นกราฟ กราฟที่มีช่วงคำตอบช่วงหนึ่ง หรือ อาจจะมีการลู่เข้าสู่ค่าใดค่าหนึ่ง

สำหรับผม ถ้าผมเป็น X ก็อาจจะเลือกเป็น |XY|Z, X|YZ|, X/(YZ) หรืออื่นๆอีกมากมาย ผมอาจจะทำตัวเป็นค่าคงที่หนึ่ง เพื่อให้ ผลลัพธ์กลายเป็น (1)YZ = YZ หรืออาจจะทำตัวเป็นตัวแปรต่อไปเพราะไม่อยากแก้ไขสมการ อยากรู้คำตอบของ Y และ Z ก่อน แล้วจะเกิดอะไรขึ้นละ ถ้า Y ก็อยากรู้คำตอบของ X,Z และ Z ก็อยากจะรู้คำตอบของ X, Y เสียก่อน

ความสัมพันธ์ที่ไม่รู้จะเป็นยังไง ก็ย่อมทำให้เกิดความสับสน เราอาจจะสับสน ไม่รู้จะหาคำตอบยังไง แต่จะเป็นไปได้สักเพียงใดที่เราจะพยายามมั่นใจในเส้นทางของเรา เพื่อที่จะกลายเป็นคำตอบและทางออก เราอาจจะคิดผิดในเส้นทางที่เราเดิน แต่จะดีไหม ถ้ามันช่วยให้ตัวแปรที่เหลือเดินได้อย่างมั่นใจในเส้นทางของตัวเองมากขึ้น

ในเส้นทางเดิน บางครั้งป๊อปก็ไม่มั่นใจว่าเส้นทางเดินในอนาคตเป็นอย่างไร จะออกหัว หรือจะออกก้อย จะได้ผลลัพธ์เป็น 0 ไหม สิ่งที่ป๊อปทำคือ การประกาศค่าตัวแปรของป๊อปเองให้ชัดเจนว่าคืออะไร เพราะนั่นคือสิ่งที่จะเป็นคำตอบ ส่วนตัวแปรที่เหลือ จะเป็นอย่างไร ก็คงอยู่กับการตัดสินใจของแต่ละตัวแปร

ถึงแม้ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ป๊อปจะได้ประกาศตัวแปรที่ชัดเจนกับคนๆนึง และรู้ว่าเค้าคิดยังไงกับอีกคนนึง แต่ก็ได้ตัดสินใจบอกอีกความรู้สึกนึงที่ไม่มั่นใจ เมื่อตัวแปรที่เหลือมั่นคงในค่าของเขาแล้ว. เขายังปกติเหมือนเคย และผมเอง ที่จะได้ใช้เวลากับสิ่งอื่น ที่เป็นปัญหามาให้ผมจัดการได้สักที

Posted by Scalopus+