เพื่อน ที่เราประทับใจ

ตลอดช่วงระยะเวลา 20 ปีที่ผ่านมา เรามีเพื่อนอยู่ 2 คน ที่เรารักมาก. คนนึงเรียนด้วยกันตอนม.ปลาย และอีกคน เรียนด้วยกัน ในช่วง 4 ปี ป.ตรีที่ผ่านมานี้. เรามักจะเข้าข้างเพื่อน 2 คนนี้เสมอ[ถ้ามีปัญหา] แต่ส่วนใหญ่ก็จะไม่เจอปัญหา และเป็นห่วงมาก เพราะ เพื่อน 2 คนนี้ คิดถึงส่วนรวมก่อนเสมอเลย

คนแรก ชื่อ คำรณ ได้รู้จักตอน ม.ปลาย เป็นคนที่รักเพื่อนมาก มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เราไม่ได้เจอกันนาน พอวันเทศกาล บ้านออม ก็จะจัด Meeting คำรณ ร้องไห้ออกมาเองเพราะคิดถึงเพื่อนมากด้วย. ตอนอยู่ ม.ปลาย มีกิจกรรมมากมาย ที่ให้คำรณคอยช่วย เนื่องจาก คำรณ เก่งเรื่อง จิตรกรรม งานศิลปะ บ่อยครั้ง ต้องให้คำรณช่วยบ่อยมาก จนกระทั้ง คำรณแทบจะไม่ได้หลับไม่ได้นอน นั่งทำทั้งวันทั้งคืนอยู่บ่อยครั้ง. ชีวิตคนเรา จะมีใครสักกี่คนกันนะ ที่เกรงใจกันได้ทุกคน

คำรณ เป็นหนึ่งในคนที่เพื่อนทุกคนเกรงใจ เพราะรู้ว่า ไม่ว่างานอะไร ถ้าไปขอให้คำรณช่วย เค้าก็จะช่วยเสมอ แม้ว่า เค้าเองไม่มีเวลาของตัวเองเลยก็ตาม ทุกคนเกรงใจไปเอง คำรณเป็นที่รักของเพื่อนๆมาก รวมถึงเราด้วย บ่อยครั้ง เรากลัวว่า มันจะโดนสังคมเอาเปรียบ เพราะความที่มันมีความเป็น "คนดี" ของสังคมอย่างสุดขั้ว

เวลาเราคุยกับคำรณ เราจะเรียกคำรณว่า "คุณ" เหมือนกับที่คำรณเรียกกับเพื่อนทุกคน มันเหมือนเป็นคำโต้ตอบที่ออกจะแปลกในหมู่เพื่อน แต่กลับให้ความหมายดียิ่งนัก (เรามีเพื่อนแค่ 2 คนที่เริ่มต้น ใช้คำศัพท์นามว่า "คุณ" คือ คำรณ กับ หมูหยอง) นี่ เป็นคนที่ 1 ที่เราเชื่อว่า เขาบริสุทธิ์ และไม่มีทางเป็นพิษเป็นภัยกับใคร ถ้ามีคนแบบเขาอยู่บนโลกได้สัก 10% คงทำให้โลกน่าอยู่มากๆเลยทีเดียว

คนที่สองคือ เม้ง ได้รู้จักตอนเรียน computer science ด้วยกัน ช่วงแรกเราจะไปไหนมาไหนกับเม้ง เรามองว่าเม้งเป็นคนที่มีอุดมการณ์ ซึ่งอาจจะได้รับการถ่ายทอดมาจากผู้เป็นแม่ ซึ่งเป็นครู อย่างมาก บุลคลิก เม้ง ดูเหมือนเป็นคนนุ่มนวล แล้วก็คิดถึงคนอื่นเสมอ เขาอยากเรียนต่อทางด้าน Game Programming ซึ่ง โปรเจคจบ เค้าก็ได้ทำอย่างที่เค้าอยากทำ ได้เรียนในวิชาที่เค้าอยากเรียน แต่เวลามีการแสดงความคิดเห็น หลายครั้ง ที่เม้ง ให้มุมมองที่แตกต่างกันออกไป เป็นมุมมองของคนที่คิดถึงคนอื่นก่อน แต่ในความนุ่มนวล กลับหนักแน่น ในเรื่องที่ตัวเองเห้นว่าสมควรแล้ว ต้องเป็นอย่างนั้น และกลับมีความเชื่อมั่นในตัวเองมากทีเดียว (เรารู้สึกว่าเห็นได้บ่อยครั้งนะ) และ จากคนที่แก่กล้าประสบการณ์งานกิจกรรม งานเพื่อสังคม คำสอนหรือคำแนะนำ สำหรับน้องๆ ดูเหมือนเม้งจะสามารถถ่ายทอดออกมาได้ดี สามารถถ่ายทอดเป็นขั้นตอนได้

น่าเสียดาย ผมกลับความจำปลาทอง จำชื่อจริง นามสกุลจริงแน่นอนไม่ได้ อย่าง คำรณ ไม่แน่ใจว่า นามสกุล เหล่าหวังศรี หรือ คงเจริญถิ่น หรืออะไรเทือกนี้ เนื่องจาก ตอนม.ปลาย เช่นนามสกุลปลอมกันบ่อย ส่วนเม้ง อนุพงศ์ เลี้ยงมณีกุล [ ไม่รู้สะกดถูกมั๊ย ]

วันนี้ สิ่งที่สะกิดใจให้ผมอยากเขียนเรื่องนี้ มาจากไดอาร์รี่ของเม้ง ที่มันมาสะกิดใจ ให้ผมอยากเขียนเรื่องเหล่านี้เก้บไว้สักหน่อย. // ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีดี ที่ฝังอยู่ในส่วนลึกของความทรงจำ.