Feb 9
Deep in Heart

ในชีวิต มีเรื่องราวมากมาย หลายครั้งที่หากย้อนกลับมาความรู้สึกครั้งแรก ก็จะรู้สึกถึงความรู้สึกแรกพบอีกครั้ง... บางครั้งมันก็ทำให้เรารู้สึกตื่นเต้น ในความจำเจได้เหมือนกัน...

ตอนประถม จำได้ว่า พอเข้าม.1 เพื่อนขอยืมตังค์ปั๊ป....มารู้ตอนหลังว่า อ่อ มันเรียกว่าไถตังค์หรอกหรอ --'

ตอน ม.2 วิชาชุมนุม เราเคยตื่นเต้นดีใจที่จะได้เรียนวิชาทางคอมพิวเตอร์สักที.... ตอน ม.6 ตอนที่สอบโควต้าของ Computer Science ธรรมศาสตร์ กับครั้งแรกในรั้วมหาวิทยาลัย ที่พี่ๆพาไปทำกิจกรรมตอนหลังจากสัมภาษณ์โควต้า.... ความรู้สึกแรก เมื่อเจอเพื่อนที่ลาดกระบัง ในช่วงสัมภาษณ์ก็ได้ขออีเมล์เอก และห้องเรียน Calculus ที่ทั้งห้องพากันจำชื่อของคนอื่นๆ

เรื่องราวมากมายของคนๆนึงที่อยู่ในความทรงจำตลอดช่วงระยะเวลาที่เรียนอยู่ลาดกระบัง...

ความรู้สึกครั้งแรก เมื่อได้ขึ้นเรือ ตอนค่ายเรือเยาวชนสร้างสรรค์ไทย ที่ทำให้เรารู้สึกดีจนกระทั้งทุกวันนี้... ความรู้สึกครั้งแรกของวันแรกของการทำงาน ภาพที่ยังจำได้ติดตา ของหมายเลขที่นั่ง ที่ขึ้นบนบอร์ด ในห้อง Boot Camp ที่บางคนยังไม่มีที่นั่ง แต่แล้วก็มีรายชื่อบนบอร์ด และมีเลขที่นั่งแล้ว

ความรู้สึกเมื่อเดินแวะแต่ละชั้นของ Reuters Software และความรู้สึก เมื่อพี่พาเดินไปยังโต๊ะที่นั่ง ยังจำได้ว่า พี่ดาว นั่งคุยกับมุ้ย ณ เวลานั้น... ความรู้สึกของวันที่ 2 ของการทำงาน ที่มาทำงานสายเลย 9 โมงครึ่งได้ ความรู้สึกของการเปิดคอมพิวเตอร์ครั้งแรก และต้องทำตามขั้นตอนที่ได้เรียนรู้มาจาก Boot Camp วันแรก ความรู้สึกตื่นเต้น เมื่อได้รับอีเมล์ Welcome onboard of RFA team ของพี่ป๋อง เป็นความรู้สึกการต้อนรับที่แสนอบอุ่น ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าทีมนั่งกันตรงไหน ณ ตอนนั้น อยู่ชั้นเดียวกันหรือเปล่าก็ยังไม่รู้

ความรู้สึกของเดือนแรกของการทำงาน ที่ตื่นเต้น พยายามใช้ทรัพยากรทุกอย่างของ Office ให้คุ้มค่า กินน้ำกระป๋อง 5 บาททุกวัน กินโอวันตินทุกวัน นั่งคุยกับเพื่อนตอนบ่าย และเครียดกับงานแรกที่ได้รับคือ Dry-Run ที่ ณ ขณะนั้น ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

ความรู้สึกของวันที่ 2 ที่แอนเข้ามาหา แล้วก็ขอดูหมายเลข IP Address ของคอมพิวเตอร์ แล้วก็จัดการติดต่อเรื่อง Admin Right ให้... ความรู้สึกแรก เมื่ออู๋ เพื่อนที่เรียน MCAD ที่ขอนแก่น ก็ทำงานที่เดียวกับเรา ทีมเดียวกับเรา และนั่งใกล้ๆเรา เหนือไปกว่านั้นคือ รหัสพนักงานก็ติดกับเรา และชื่อก็คล้ายเรา แม่ชื่ออู๋ ก็เหมือนชื่อแม่เรา

ความรู้สึกของการนั่งใช้คอมพิวเตอร์โดยไม่รู้ว่าต้องทำงานอะไร ในช่วงวันแรกของการทำงาน ไม่มีใครเข้ามาคุย (เพราะอู๋กับทราย ต่างไปเทรนทั้งคู่) ความรู้สึก เมื่อได้เข้าห้อง Itanium ของ NECTEC ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสห้องเทคโนโลยีอันยิ่งใหญ่ พร้อมกับตื่นเต้นในความอลังการ ว่า เฮ้ย! นี่เราจะได้ทำงานห้องนี้หรอ

ความรู้สึก เมื่อได้งานแรกเป็นการลง Software บน Itanium 2 ใหม่ กับตู้ Rack ที่เต็มไปด้วยคอมพิวเตอร์ ทั้งๆที่มีอยู่เพียง 3 ตู้ Rack ก็ตาม.... ความรู้สึก เมื่อได้เข้าห้อง Data Center ของที่ทำงานครั้งแรก ที่เต็มไปด้วยตู้ Rack คอมพิวเตอร์

ความรู้สึกครั้งแรกของการได้ชิมโมจิ ที่ซื้อมา เพราะเห็นโนบิตะ กับโดเรม่อนชอบกิน



Posted by Scalopus+

Defined tags for this entry:

Last modified on 2007-02-10 10:29

0 Trackbacks

  1. No Trackbacks

0 Comments

Display comments as(Linear | Threaded)
  1. No comments

Add Comment


Enclosing asterisks marks text as bold (*word*), underscore are made via _word_.
Standard emoticons like :-) and ;-) are converted to images.
E-Mail addresses will not be displayed and will only be used for E-Mail notifications

To prevent automated Bots from commentspamming, please enter the string you see in the image below in the appropriate input box. Your comment will only be submitted if the strings match. Please ensure that your browser supports and accepts cookies, or your comment cannot be verified correctly.
CAPTCHA