Camp & Trip

จบไปแล้วสำหรับโครงการอนุบาลเขาแผงม้า ครั้งที่ 1 (คาดว่าจะมีครั้งต่อๆไปตามมาในอนาคต) จากความเป็นเด็กกิจกรรมที่ทำกิจกรรมมามากมายของน้องแอน น้องขวัญ น้องป๋า มาวันนี้ กิจกรรมดีดีอย่างหนึ่งก็ได้ถือกำเหนิดขึ้น โดยกลุ่มน้องๆที่อายุ ยังไม่ถึง 20 ปี เป็นตัวตั้งตัวตีทำงานจนกระทั้งเกิดค่ายเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

เขาแผงม้า สถานที่ๆคนให้คำร่ำลือว่า ภูเขาไฟ เพราะว่า การตัดไม้ทำลายป่า จนกระทั้งภูเขาเกรียน เวลาหน้าร้อนก็มักจะเกิดไฟป่า เดี๋ยวนี้ ภูเขาเกรียนๆเหล่านั้น ได้กลับมาอยู่ในสภาพผืนป่าเหมือนเดิมแล้ว ถึงแม้ว่า ผืนป่าที่ถือเกิดเหนิดขึ้นมาใหม่นี้ จะเป็นป่าเทียม ที่ไม่อาจจะเทียบเท่าป่าที่มีมาก่อนหน้านี้นานแสนนานได้ แต่อย่างน้อย ก็ทำให้สิ่งมีชิวิตที่อยู่กับป่า สามารถอาศัยผืนป่าแห่งนี้อยู่ต่อไปได้

โครงการอนุบาลเขาแผงม้าครั้งนี้ อาสา มาจากกลุ่มเยาวชน กลุ่มคนทำงานหลายหลากกลุ่ม รวมทั้งสิ้นนับได้ 54 ชีวิต มาทำการปลูกป่า สร้างโป่งดิน และ สร้างฝาย ในระยะเวลา 3 วัน 2 คืน ถือว่าเป็นระยะเวลาไม่นานเกินไป แต่ก็ได้พักผ่อนบ้าง คือ วันเดินทางไป กับวันเดินทางกลับ สิ่งที่ทำให้เหนื่อย กลับกลายเป็นการเดินขึ้นลงเขา มากกว่าการทำโป่งดินและฝาย เพราะว่าต้องเดินทางขึ้นลงเขาไกลอยู่พอสมควร

ผมได้เดินทางไปกับค่ายนี้ โดยมีเป้าหมายที่จะถ่ายภาพบรรยากาศของเหล่าอาสาทั้งหลาย ในฐานะกล้องกลาง แต่โดยส่วนตัวรู้สึกว่าเรายังเก็บภาพบรรยากาศมาได้ไม่ดี เท่าที่ควรนัก แต่อย่างน้อยเราก็เต็มที่ที่จะทำในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ไม่เป็นไร คราวหน้าจะทำให้ดีกว่านี้อีก

ตลอดระยะเวลาที่ผมอยู่ กทม. ผมมักจะใช้พลังงาน ไปตามความสะดวกสบายของผม และด้วยหน้าที่ของผม ที่จะต้องใช้พลังงานอยู่ตลอดเวลา การมาค่ายนี้ เหมือนกับการได้เห็น ถึงการสร้าง แทนที่จะเป็นการทำลาย ผมได้เห็นสายตาของป่า จับจ้องมาที่ผม และถามกับผมในใจว่า ผมเข้ามาทำอะไรในป่าแห่งนี้ สายตาแห่งนั้น บางครั้งก็ดูเคลือบแคลงสงสัย แต่บางครั้ง ก็ดูเหมือนต้อนรับเราเข้าไปอยู่ในอีกโลกแห่งหนึ่ง โลกที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์ อาจจะดูไม่หรูหรา อาจจะดูไม่ไฮเทค แต่ ความอบอุ่น ขนลุกอย่างบอกไม่ถูก ได้ย่างกรายเข้ามาในหัวใจของเหล่าอาสาที่ทำงานที่นี่

ชาวบ้านพื้นที่ ทำงานหลัก มีอยู่ไม่มากนัก เพียงแค่ไม่ถึงสิบคน แต่กลับสามารถสร้างตำนานผืนป่าแห่งนี้ ให้กลับคืนมาได้อีกครั้ง เพียงผมนึกถึงทีไร ก็ทำให้ผมขนลุกพิกล

ภาพกิจกรรมฉบับเต็ม : album.jomyut.net
ภาพกิจกรรม: jomyutnet.multiply.com

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้ไปชิวๆที่ปายฮะ ทริปนี้ ไม่ได้จองที่พักล่วงหน้า แต่ไปดูเอาที่นั้นเลย ใครสนใจจะไป อาจจะไม่ต้องเตรียมที่พักไปก็ได้นะ ค่อยไปหาเอาที่นั้น (แต่ผมไปช่วง Low season วันธรรมดา)

ที่พัก

เวลาเลือกที่พัก ต้องถามสถานที่ให้ดีนะฮะ เพราะว่า หลายที่พัก ที่บรรยากาศงั้นๆ และอีกหลายที่ ที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง (ช่วงบูม) ผมแบ่ง Zone ออกเป็น 3 Zone คือ Zone แรก ติดกับแม่น้ำปาย (ห้องพัก บางที่อาจจะมีแค่ห้องเดียวที่วิวสวยติดแม่น้ำ ส่วนห้องที่เหลือ ไหลเข้ามาข้างใน --ไม่เห็นแม่น้ำ) บางที่ ห้องพัก ก็ไม่ได้ติดกับแม่น้ำ Zone 2 - ติดถนนคนเดิน ลักษณะตรงนี้อยู่ในเมือง เหมาะกับการเดินเล่นกลางคืน แต่ดูแล้วงั้นๆ เหมือน Walk Street พัทยา Zone 3 - นอกเมือง ฝั่งไปแม่ฮ่องสอน และ ฝั่งไปเชียงใหม่ โซนนี้น่าสนใจมากสุดครับ เพราะว่า จากห้องพัก จะเห็นวิวเทือกเขา และทุ่งนา

ภูปายอาร์ตรีสอร์ท (Phu Pai Art Resort)

• สถานที่ตั้งอยู่นอกเมือง ทางไปแม่ฮ่องสอน ได้บรรยากาศทุ่งนา ห้องที่บรรยากาศดีสุดเป็นห้องฮันนีมูน ซึ่งหันหน้าเข้าภูเขา และท้องนา มีอยู่ราวๆ 4 ห้อง
• ที่เหลือ ห้องพักธรรมดา จะตั้งเข้ามาข้างใน เหมือนรีสอร์ททั่วๆไป
• มีสระว่ายน้ำ ที่เหมือนอยู่กลางหุบเขา และท้องนา ลมโกรกสบายน่านั่ง
• แต่ แพง กว่าที่พักอื่นๆ 50%
• ห้องน้ำใหญ่ โอ่โถงดี
• เหมาะสำหรับเที่ยวชมบรรยากาศชนบทนอกเมือง ไม่เหมาะสำหรับเที่ยวตอนกลางคืน เพราะว่า ทางเข้าไปข้างในค่อนข้างเปลี่ยว และไม่ได้อยู่นอกเมือง
• ช่วง Low Season วันธรรมดา ราคาอยู่ที่ 3000 THB (3 คน) - ต่อแล้ว

ปายเฮิร์ปรีสอร์ท (Pai Herb Resort)

• ราคาไม่แพง ตั้งอยู่ในเมือง ถ้าสนใจจะเดินชมเมืองตอนกลางคืน ตรงนี้ก็น่าสนใจ เพราะอยู่ห่างจากถนนที่คนเดินเที่ยวไม่ไกลนัก
• โถส้วม ปานกลาง ไม่เล็ก ไม่ใหญ่ แต่พอนั่งได้สบาย ไม่รู้สึกอึดอัด
• ที่อาบน้ำอยู่นอกตัวบ้านแต่ในบ้าน (เวลาอาบน้ำมองวิวไปได้ด้วย)
• บรรยากาศ พอใช้ (6/10)
• ผมพักที่นี่ เพราะว่า ที่บ้านชอบที่นี่ หลังจากไปดูมา 4-5 แห่ง
• ช่วง Low Season วันธรรมดา ราคาอยู่ที่ 1800 THB (3 คน) - ต่อแล้ว

บุหลันบุรีรีสอร์ท

• ผมไม่ได้ลงไปดู แต่พ่อกับแม่บอกว่า เทียบกับปายเฮิร์ปรีสอร์ท แล้ว ที่ปายเฮิร์ปดีกว่า ในระดับราคาเท่าๆกัน

ร้านอาหาร

ร้านน้องเบส

• สถานที่ตั้ง: เป็นตึกแถว อยู่ใกล้ๆหัวโค้ง บนนถนนหลัก 1095 ก่อนออกนอกเมืองทางไปแม่ฮ่องสอน ถ้าขับผ่านจากในเมืองออกมา ร้านจะอยู่ทางซ้าย
• ผมไปกินเพราะว่า ชาวบ้านในเมืองแนะนำมา บอกว่าร้านนี้อร่อย เนื่องจากได้อยู่ที่ปายวันเดียว เลยได้ชิมอาหารที่นี่เพียงที่เดียวครับ

ใครไปเที่ยวที่ไหนมา มาแนะนำบ้างนะฮะ ว่าบรรยากาศเป็นอย่างไร

หลังจากกลับมาจากแก่งกระจาน มาโชว์ร่างกายเสียหน่อย ถึงสภาพร่างกายปัจจุบัน ว่า HP ลดลง หรือเพิ่มขึ้นอะไรอย่างไร มาเริ่มต้นด้วยรูปภาพที่ทำให้ HP ลดลง

This entry will show my body in the present after back from Kang-Krajarn Trip which I got hurted and what drop my power level.

ภาพบริเวณหลัง เกิดอาการบวมแดงแสบ สาเหตุถอดเสื้อตากแดดช่วงขึ้นมาจากน้ำตก ตอนนั้นแค่รู้สึกร้อนที่หลัง แต่หลังจากกลับมาบ้านแล้วเห็นว่า หลังบวมและแดงแสบร้อน

The first photo show my back which got hurted from the sun burn my skin. It was only feel hot when I am at waterfall, but after back to home, it come to be red, hot, and hurt.

ภาพรอยแผลนี้ อยู่บริเวณแขน ความยาว 7cm เหตุเกิดจากเดินเข้าไปเล่นกลางน้ำตก แล้วน้ำไหลเชี่ยวมาก เลยเดินกลับ แต่โดนหินบาดแขนเสียก่อน

This photo show my arm around 7 cm. which got hurted from a rock nearby a waterfall.

ต่อไป เป็นแผลขนาดเล็กน้อยบริเวณขา แผลนี้ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยเหมือนเป็นรอยถลอกธรรมดา แต่ที่แสบเป็นบริเวณใกล้ๆกันซึ่งไม่อยุ่ในรูป เนื่องจากแมลงตัวใหญ่มากมาเกาะและมันมีเล็บที่แหลมคม แต่เกาะ เลือดก็ไหลซิบออกมา ปวดเอาเสียมากๆ แต่ก็หายได้อย่างรวดเร็ว

Finally show my leg. This is a small cut but it more hurt nearby this cut which cause from a sharp leg - a big fly. It make a hole on my leg and a blood come out for a bit.

และนี้เป็นรายงานความซุ่มซ่าม และร่องรอยของร่างกายหลังจากกลับมาจากแก่งกระจาน

And this is all report about cut on the body after back from the trip.

• Trip: แก่งกระจาน
• ช่วงเวลา: เสาร์ 2 กุมภาพันธ์ 2551 09:30 - จันทร์ 4 กุมภาพันธ์ 2551 23:00
• ผู้ร่วมเดินทาง: ก้อง กบ ยู่ ป๊อป ริน
• วิธีเดินทาง: รถป๊อป และรถสองแถว
• ที่พัก: เต้นท์

ในช่วงปลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสเดินทางไปเที่ยวน้ำตกทีลอซู พร้อมกับเพื่อนๆที่ลาดกระบัง ร่วมเกือบยี่สิบชีวิต ความสนุกสนาน และเสียงหัวเราะ เกิดขึ้นเป็นหนึ่งเหตุการณ์ที่แสนประทับใจอีกครั้งหนึ่ง

การเดินทาง เริ่มต้นด้วยรถตู้สองคันรถ ออกเดินทางจากลานจอดรถ BTS/MRT บริเวณสวนจตุจักร เริ่มต้นเดินทางก็ร้องคาราโอเกะกันบนคันรถ ส่วนกระผมก็นอนครับ ไม่ชอบเสียงเพลงหนักๆอยู่แล้ว มาครั้งนี้ กรมอุตุ คาดการณ์อุณหภูมิอยู่ที่ราวๆ 16-27C ผมเอาเสื้อกันหนาวไปสองตัว ตัวนึกเป็นเสื้อแจ็คเก็ตไม่มีแขน ส่วนอีกตัวนึงเป็นแจ๊คเก็ตแขนยาว ส่วนกางเกง ตอนแรกจะเอาไปแต่ขาสั้น แต่แม่ให้เอาขายาวไปตัวนึง เลยได้กางเกงขายาวหนึ่งตัว สามส่วนหนึ่งตัว ที่เหลือ ขาสั้นทั้งหมด

ผมไม่กินยาแก้เมารถ เพราะผมเป็นคนไม่เมารถโดยปกติ

ภายหลังจากเดินทางไปได้สักพักใหญ่ๆ เริ่มเห็นอนาคตอันมืดมน กับเส้นทางอันคดเคี้ยว โค้งไปโค้งมา ผมได้แต่หลับตา ไม่กล้ามองถนนที่ขับผ่านไป เพราะข้างทางเต็มไปด้วยหุบเหว และคนขับก็ขับเร็วมาก เบรคตอนถึงทางกั้นทางโค้งซะด้วยซ้ำไป ใจผมหล่นวูบ ได้แต่คิดว่า ไม่เป็นไรๆ กลัวแต่เรื่องเบรคแตกนี่แล นอกจากเรื่องการเดินทางผ่านเส้นทางอันคดเคี้ยวแล้ว เมื่อความมืดย่างกราย ไม่มีไฟแสงจากถนนหรือสิ่งรอบข้างเลยแม้แต่น้อย ยังมีสิ่งที่ทำให้อนาคตดูมืดมนมากขึ้นมาอีกก็คือ อากาศอันหนาวเหน็บ ที่เสื้อสองตัวเอาไม่อยู่ พลานคิดไปว่า แล้วอีกสามวันที่เหลือจะทำอย่างไรดีละเนี๊ย ถ้าเสื้อเท่านี้เอาไม่อยู่ แต่หลังจากคุยกับเพื่อนคนอื่นๆก็พอจะใจชื้นได้บ้างว่า คนอื่นๆก็เอามาเท่าๆกับเรา ดังนั้น ถ้าเราตาย ก็คงเป็นปรากฏการณ์ตายหมู่ละ

เสียงเพลงที่กรอกหู ทำให้อาการเวียนหัวจากการขับรถผ่านโค้งเหวหักศอกลดน้อยลง ทำให้หลับได้มากขึ้นเล็กน้อย หูอื้อเป็นระยะ เดินทางแวะกลางหุบเขาครั้งหนึ่งเพื่อถ่ายรูป หลังจากนั้นก็เดินทางต่อ เสียดายที่ผมไม่ได้บอกให้คนขับจอดบนที่ราบสูงแห่งหนึ่งตอนใกล้ๆสว่าง ทั้งๆที่ทุ่งแถวนั้นสวยมากเลยทีเดียว  บรรยากาศออกแนวชนบท เป็นทุ่งหญ้าสีเหลือง กลางหุบเขา พร้อมกับบ้านไม้ที่ดูเก่าๆโทรมๆ มีหุ่นไล่กาเป็นระยะ แต่ทุ่งหญ้าค่อนข้างสูงเหมือนเราเดินอยู่กลางคันนา หรือกลางสวนเลยทีเดียว เราเดินทางจนกระทั้งไปถึงจุดหมายปลายทางนั่นก็คือเป็นบ้านพัก

ที่บ้านพัก หลังจากกินอาหารมื้อเช้าเสร็จ เราก็เริ่มเที่ยวกันเลย โปรแกรมวันแรก เราเดินทางไปสวนส้ม ไปวัดสองถึงสามแห่ง และไปถ้ำโค๊ะบิเพื่อดูหินงอกหินย้อย เป็นถ้ำที่ลึกมากเลยทีเดียว ทำให้ผมเกิดคำถามขึ้นมาว่า ถ้ำนี้ ธรรมชาติสร้างขึ้นเป็นทางยาวจริงๆหรือ หรือว่า เกิดขึ้นในสมัยโบราณกาลสมัยที่มนุษย์อาศัยอยู่ในถ้ำกันนะ ทำให้ถ้ำมีช่องและเส้นทางมากมาย ภายในเป็นทางมืดมิด ที่หากปราศจากแสงไฟแล้ว คงไปไหนไม่ถูกและอดตายอยู่ภายในนั้นเป็นแน่

ภายหลังจากสิ้นสุดหนึ่งวัน ตอนเย็นกลับมายังที่พัก ร้องคาราโอเกะกันตั้งแต่ยังไม่ทุ่มจนกระทั้งสี่ทุ่ม ก่อนที่ผมจะนอนหลับปุ๋ยอย่างไม่น่าเชื่อท่ามกลางอากาศที่เริ่มหนาวขึ้นๆ กลางค่ำคืน ในระหว่างการเดินทาง ได้ใช้วิชาชี่กงที่อาจารย์สอนมา นับตั้งแต่นั่งในรถ ที่พยายามให้ตัวเองฟุ้งซ่านน้อยลง พร้อมกับลดความเครียดจากการเข้าโค้ง และเมื่อเวลาอาบน้ำ หรือลงเล่นน้ำในลำธารอันหนาวเหน็บแต่ก็ยังลงไปกัน นอนหลับ พยายามปล่อยจิตใจให้ว่าง